WINIEN ŚWIERCZEWSKI...

Komentarze do artykułu:

•  

  Czort (junior) 2010-09-01   14:12:34

  Szanowna redakcjo ! W dzisiejszej Polsce miano bohatera narodowego przypisuje się zdrajcy Kuklińskiemu / nie temu z Potopu /, pomniki stawia "Łupaszce" i " Ogniowi ", gdyż tak twierdzą "niektórzy historycy" a prasa usłużnie im przytakuje. W Polsce nie brakuje ludzi ziejących nienawiścią do wszystkiego co przeszłe i ma zabarwienie lewicowe. Niezrozumiałe jest dla mnie stanowisko TZ, że opisując lokalny konflikt o stołeczki sięga od razu do wielkiej polityki i z obrońcy Madrytu, przyjaciela Hemingwaya, rewolucjonisty i dowódcy II Armii Wojska Polskiego, wyzwoliciela Śląska, robi alkoholika , potwora i zdrajcę Ojczyzny. Racje ma Marek Siwiec i jego hiszpański kolega, dlatego są eurodeputowanymi. Rację ich potwierdza, na przekór "niektórym historykom" ojciec polskiego reportażu Ksawery Pruszyński ( żołnierz Brygady Podhalańskiej walczący pod Narvikiem a później Dywizji Pancernej walczący pod Falaise, dyplomata rządu londyńskiego i powojennej PRL), którego pozwolę sobie w niewielkim fragmencie zacytować: " ....W galerii generałów polskich snuja się cienie nader Świerczewskiemu podobne. To ów "J a s i ń s k i, młodzian piękny i posępny", zakuty jakobin powstania kościuszkowskiego, rewolucjonista myślący o ścinaniu głów królom, padły na szańcach Pragi. To J a r o s ł a w D ą b r o w s k i, wódz, którego młodość upłynęła w Rosji i który dowodził barykadami Paryskiej Komuny. To towarzysz Dąbrowskiego, W r ó b l e w s k i, to zapomniany w Legionach Dąbrowskiego R y m k i e w i c z, to konspirator garibaldisowski L u d w i k M i e r o s ł a w s k i, którego lud Berlina na barkach z więzienia wynosił. To C y p r i a n G o d e b s k i, poeta pierwszych legionów, padły na czele swego pułku pod Raszynem w roku 1807.
  To inni i inni. Tak sie stało, że zacieniała ich historia, że mało o nich wiemy i niewiele napisano jeszcze. A żywoty to wszystko ciekawe, bujne, mocne, pisane czerwienią krwi, której nie da sie odmyć z białego srebra ich generalskich galonów. Tak już jest. I takim był syn Woli, rówieśnik Czapajewów i marynarzy Kronsztadu, wódz ochotników z Guadaramy i zdobywca Odry i Nysy, K a r o l Ś w i e r c z e w s k i. Czy powiemy o nim, że był międzynarodowy? Istotnie. Walczył o wolność Rosji w szeregach jej rewolucji, a w armiach Hiszpanii o wolność Hiszpanii. Dowodził oddziałami, w których służyli synowie różnych krajów i mów. Czy nie był narodowy? Ten syn robociarza z warszawskiej Woli, mówiący szczerym akcentem "warsiaskim", wódz armii, która biła Niemców, odzyskała Polsce Śląsk? Tak. W nim, jak ongiś w wielu przed nim jeszcze, wyraziła sie ta wielka prawda, że interesy własnego narodu można spleść z interesami walki o wolność narodów innych. W nim także sprawdziło się stare powiedzenie Pułaskiego, że tam gdzie jest walka o wolność, tam jest interes Polski. I dlatego tego człowieka tak szkoda. Tego człowieka będzie jeszcze w armii naszej brakowało. Nie tylko jako wodza. Jeszcze jako wychowawcy. Jeszcze jako - przykładu.
  "Skrzydlata polska" 1947, nr5 .
  Zacytowany fragment pochodzi z książki; :Ksawery Pruszyński - Powrót do Soplicowa"- PIW .Warszawa 1990r.
  Propaganda komunistyczna mogłaby dzisiaj pobierać lekcje.