Tygodnik Zamojski 22/2006 Gospodarka STRAJK W OBRONIE CUK...

Załoga cukrowni w Wożuczynie nie zgadza się na likwidację zakładu

STRAJK W OBRONIE CUKROWNI?

Zgodnie z uchwałą Zarządu KSC, cukrownia w Wożuczynie nie przystąpi do tegorocznej kampanii. Tym samym produkcja cukru w zakładzie zostanie wygaszona. Załoga nie zgadza się z tą decyzją zarządu. Zapowiada protest.

- Ta decyzja jest ostateczna i zarząd nie może wycofać się ze swoich ustaleń. W obliczu wdrażanej w tym roku reformy unijnego rynku cukru, restrukturyzację polskiej spółki cukrowej trzeba jak najszybciej doprowadzić do końca. Jeśli zaniechamy tego procesu, nie poradzimy sobie na unijnym rynku. Musimy ciąć koszty. Produkcja cukru w krajach Unii będzie mocno ograniczana, dlatego my już teraz dajemy do zrozumienia pracownikom wszystkich naszych cukrowni, że ten rynek będzie się kurczył i część załogi będzie musiała poszukać sobie pracy gdzie indziej - mówi Łukasz Wróblewski, rzecznik prasowy Krajowej Spółki Cukrowej z siedzibą w Toruniu.

Dodaje, że KSC nie planuje, przynajmniej na razie, zwolnień w tych zakładach, gdzie produkcja cukru zostanie wygaszona. Np. kilkudziesięciu pracowników zakładu w Wożuczynie miałoby w przyszłości obsługiwać magazyny tej cukrowni i pracować przy paczkowaniu cukru. Natomiast osoby, które bezpośrednio pracowały przy produkcji cukru, mają otrzymać propozycję pracy w innych cukrowniach. - W tym momencie nie jestem w stanie powiedzieć, ilu pracowników pozostanie na miejscu, a ilu musiałoby zmienić zakład pracy. Na razie, wszystkim pracownikom naszej spółki zaproponowaliśmy dwa nowe programy osłonowe. One ruszyły 22 maja. Do końca września, można decydować się na któryś z nich - dodaje.

Tymczasem, jak informuje Jacek Monsiel, przedstawiciel związku zawodowego „Solidarność" w Cukrowni Wożuczyn, pracownicy tego zakładu nie są zainteresowani żadnym z oferowanych przez zarząd spółki programów osłonowych. - My po prostu nadal chcemy produkować cukier i nie zgadzamy się na taką przyszłość, jaką chce nam zafundować zarząd spółki. Programy osłonowe nie są dla nas. Mamy po ok. 50 lat i przekwalifikowanie do pracy w innych zawodach nic nam nie da. Osób w tym wieku żaden zakład nie przyjmie do pracy. Do emerytur brakuje nam jeszcze trochę, nawet po kilkanaście lat. Dlatego z propozycji, kierowanych głównie do osób w wieku przedemerytalnym, też nie możemy skorzystać - dodaje Jacek Monsiel.

maw